Po wojnie ukończył Liceum im. Władysława IV (matura w czerwcu 1946), a następnie rozpoczął studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Prezentował lewicowe poglądy; pisał: „Poglądy moje stają się bardzo lewicowe. Coraz magnetyczniej działa na mnie ryk zbuntowanych tłumów, uciśnionych mas pracujących i władcza, potężna twarz Lenina”. Po studiach pracował w warszawskim Metroprojekcie.
W latach 1960-1965 był naczelnym architektem Płocka, aktywnie uczestnicząc w życiu towarzyskim miasta. Przy klubie „Marabut” powstały wówczas m.in. Celina i Baranek, a w tle twórczości pojawia się budowa Petrochemii (Inżynierowie z Petrobudowy). Jego twórczość została uznana za „podejrzaną ideologicznie”, co doprowadziło do konfliktu z władzami i usunięcia z PZPR. Po powrocie do Warszawy w 1967 wyemigrował do Paryża, gdzie pracował jako kreślarz. Tam napisał m.in. Bal kreślarzy i Mariannę. W latach 1968-1970 pracował w Boulogne-sur-Mer, po czym wrócił do Paryża.
Zmarł na chorobę serca w wieku 48 lat. Pochowany jest na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kw. 10H-6).