Nie mogąc otrzymać spadku dobrowolnie Cyrus II, z racji więzów krwi, zdecydował się na wzięcie tego siłą. Przygotowując się do wojny z Astyagesem Cyrus II zapewnił sobie uprzednio wsparcie m.in. perskich plemion oraz Achemenidów. W latach 553-551 p.n.e. wojska Cyrusa II wdzierały się coraz głębiej w medyjskie terytorium, prąc twardo w stronę Ekbatany. Ostateczna klęska Astyagesa dokonała się w wyniku dwudniowej bitwy pod Pasagardami w 550 r. p.n.e.2 Llewellyn-Jones Llloyd, Persowie. Epoka wielkich królów, Dom Wydawniczy Rebis, Poznań, 2024. Astyages przegrał wojnę z władcą perskim a zarazem swym wnukiem Cyrusem II Wielkim. Państwo Medów dostało się pod panowanie Achemenidów. Uważa się, że Cyrus II przyjął państwowy ceremoniał królewski, a liczni Medowie zachowali pozycję społeczną równą Persom.
Żoną Astyagesa była Aryenis. Małżeństwo to było wynikiem pokoju zawartego po bitwie nad rzeką Halys pomiędzy Alyattesem z Lidii i królem Medów Kyaksaresem. Z małżeństwa tego urodziła się córka Mandane.
Przypisy
Kategoria:Władcy Medów Kategoria:Zmarli w VI wieku p.n.e. Kategoria:Urodzeni w VI wieku p.n.e.