Bitwa Głównodowodzącym wojsk Ligi Weneckiej został margrabia Mantui Gianfrancesco II Gonzaga. Na początku maja siły te rozpoczęły ataki na francuskie linie zaopatrzeniowe. Dnia 20 maja Karol VIII na czele swojej osłabionej chorobami oraz obładowanej łupami armii wycofał się z Neapolu. 4 lipca liczące 5000 ludzi oddziały francuskie podeszły w okolice miejscowości Fornowo nad rzeką Taro, gdzie natknęły się na oddziały Ligi Świętej.
Po nieudanych początkowych rokowaniach, Francuzi wysłali na rekonesans silny oddział, który jednak został rozbity przez znajdującą się w pobliżu grupę żołnierzy albańskich. Dnia 6 lipca pozbawieni zaopatrzenia Francuzi uderzyli w 3 grupach. Pierwsza grupa (pod wodzą Giana Giacomo Trivulzio) składała się z 300 kawalerzystów, 200 ludzi lekkiej piechoty i około 2 000 uzbrojonych w piki Niemców, druga grupa (Karol VIII) składała się z 600 jazdy oraz sił głównych niemieckiej piechoty, trzecią natomiast tworzyło 400 jazdy oraz 1 000 żołnierzy piechoty.
Francesco Gonzaga ustawił swoje siły w 6 liniach. Zamierzał najpierw zaatakować pierwszą oraz drugą grupę wojsk francuskich, a następnie zaskoczyć od tyłu siły główne Niemców.