Jest niebiańskim odpowiednikiem wielbiącej postawy całego stworzenia, z uwielbieniem i miłością przyjmującego jarzmo Tory na ziemi. Oprócz serafinów z wizji Izajasza, liturgia synagogalna czyni odniesienia do wizji duchów z początku Księgi Ezechiela. Są to hymny Istot żyjących (hebr. Hayot) i Kół (hebr. Ofanim). Ich śpiew jest odpowiednikiem hymnów śpiewanych przy ustawianiu Arki w przybytku (por. Lb 10,36).
W modlitwach eucharystycznych thumb|Przedstawienie Serafa w prawosławnej Cerkwi Mądrości Bożej (Hagia Sofia), która do zdobycia miasta przez islamskie Imperium Osmańskie w 1453 r. służyła jako katedra Patriarchatu konstantynopolitańskiego w stolicy Bizancjum Konstantynopolu (dziś Stambuł)
Aniołowie są wymieniani często w chrześcijańskich modlitwach eucharystycznych. W kanonie rzymskim w modlitwie Supplices te rogamus oraz w starym rycie aleksandryjskim, w modlitwie przed Sanctus Liturgii św. Marka umieszczono modlitwę o pośrednictwo Anioła w złożeniu ofiary eucharystycznej: