Znak -I w powyższej linii poleceń informuje xargs o tym z którego słowa zastępczego chcesz skorzystać (w przeciwnym wypadku doda argumenty na końcu komendy). Oprócz tego możesz użyć atrybutu -L w celu ograniczenia liczby argumentów. Wtedy polecenie będzie uruchamiane ponownie, aż do wyczerpania listy argumentów. Zaś użycie -L1 spowoduje uruchomienie programu tylko raz dla każdego z zadanych argumentów.
Problem separatorów Wiele uniksowych narzędzi jest zorientowanych liniowo. Będą one więc działać z xargs tak długo, jak linie nie zawierają ', " lub spacji. Część uniksowych narzędzi może użyć znaku NUL jako separatora (np. perl (wymaga -0 i \0 zamiast \n), locate (wymaga użycia -0), find (wymaga użycia -print0), grep (potrzebuje -z lub -Z), sort (wymaga użycia -z)). Umieszczenie -0 po xargs rozwiązuje problem, lecz wiele innych narzędzi nie może używać znaku NUL jako separatora, np. head, tail, ls, echo, sed, tar, wc, which.
Ludzie często o tym zapominają i uznają, że xargs jest także zorientowany liniowoWyniki wyszukiwania google ukazujące jak wielu ludzi zapomina o -0.
Poniżej zilustrowano problem separatorów: