Kadłub, dzielący się poprzecznie na 15 przedziałów wodoszczelnych, wykonany był ze stali; na całej długości było podwójne dno (według innych źródeł, kadłub dzielił się na 18 przedziałów). Kadłub wykonany był we wzdłużnym systemie wiązań. Nadbudówki były wykonane ze stali i stopów lekkich. Okręty miały dobre własności morskie, były ponadto wyposażone w aktywne stabilizatory przechyłów.
Główne uzbrojenie stanowił pierwszy radziecki kierowany przeciwokrętowy odrzutowy pocisk skrzydlaty KSSzcz (Szczuka), opracowany w 1955 roku. Teoretyczny zasięg maksymalny wynosił 100 km, masa głowicy bojowej 620 kg. Zasięg limitowany był jednak w praktyce zasięgiem okrętowych środków radiolokacji. Zapas pocisków wynosił standardowo po sześć na wyrzutnię, maksymalnie osiem (przy utrudnionych manipulacjach pociskami). Czas automatycznego przeładowania wynosił 1,5 minuty.