Rysunek tarczy charakteryzuje wymiar czasowy procesu produkcji oraz nakreśla różnorodność (heterogeniczność) kapitałów, jakie są w niego zaangażowane. Böhm-Bawerk wykazuje, iż kapitał pod różną postacią jest alokowany pomiędzy różnymi pierścieniami. Najczęściej ten przydział jest dokonywany przez przedsiębiorców, którzy tym samym wpływają na ceny dóbr w różnych kręgach.
Ludwig von Mises, formułując teorię cyklu koniunkturalnego w swoim dziele The Theory of Money and Credit, odnosi się i rozwija przemyślenia Böhm-Bawerka dotyczące kapitału i zysku z kapitałuJarosław Cholewiński: Austriacka Teoria Cyklu Koniunkturalnego, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, Toruń 2006., łącząc je z modelem cyklu koniunkturalnego szkoły obiegu pieniężnego oraz rozróżnieniem ekonomisty Knuta Wicksella na ,,naturalne" i bankowe stopy procentowe.
Opublikowane prace Pierwszy tom Kapitału i zysk z kapitału został opisany przez Ludwiga von Misesa jako „najwybitniejszy wkład w rozwój nowoczesnych teorii ekonomicznych”. Zatytułowany jest on Historia i krytyka teorii stóp procentowych (1884) i stanowi wyczerpujące studium dotyczące alternatywnych teorii: działania, produktywności, wstrzemięźliwościKapitał i zysk z kapitału, tom I oraz tom II, wyd. trzecie, tłum.