W czerwcu 1928 roku wstąpił do Szkoły Podchorążych Inżynierii w Warszawie. 15 sierpnia 1931 roku Prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1930 roku i 6. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów, a minister spraw wojskowych wcielił do 3 batalionu saperów w Wilnie na stanowisko dowódcy plutonu w 3. kompanii saperów. 12 marca 1933 został awansowany na porucznika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933 i 16. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. W listopadzie 1934 roku został przeniesiony do batalionu mostowego w Kazuniu na stanowisko dowódcy plutonu. W lipcu 1937 roku został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej. 19 marca 1939 r. awansował na kapitana. Studia ukończył 18 sierpnia 1939 r. (XVIII promocja), uzyskując tytuł oficera dyplomowanego.