Historia Pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z 1305 r. Do 1401 r. na obszarze zdroju miała być pozyskiwana sól. Pierwsze wzmianki o wodach mineralnych w tym miejscu pochodzą z XV wieku. Woda ta była wykorzystywana w celach leczniczych przez cystersów z opactwa w Krzeszowie, którzy byli właścicielami wsi. Po sekularyzacji zakonu w 1810 r. przez władze pruskie w 1811 r. wodę badał asesor leczniczy Günther z Wrocławia. W 1851 r. ziemie te przeszły w ręce prywatne, dzierżawcy okolicznych dóbr Merza. W 1851 r. po uzyskaniu zezwoleń wykonano nowy odwiert. Od tego czasu źródło zyskało nazwę Źródło Jadwigi. Wybudowano wtedy dom kąpielowy i dwa domy gościnne, drugi dom gościnny znajdował się we wsi. W latach 1860–1870 dr Sintenis (lekarz powiatowy) za fundusze uzyskane od rządu w Legnicy buduje szyb z piaskowca. W tym samym czasie w pobliżu powstały drewniane łazienki i pijalnia wody mineralnej (funkcjonowała do 1918 r.). Istniał też archaiczny zakład leczniczy, w kotle nagrzewano wodę, następnie rozlewano ją do sześciu cynkowych wanien. Miejscowość funkcjonowała jako niewielkie uzdrowisko pod nazwą Bad Wiesau. W latach 30. zakład ten został opuszczony, a całość popadła w ruinę. Do 1935 r.