Wynikają z tego pewne ograniczenia, które musi spełniać każdy taki protokół: Każdy fragment sekretu musi mieć długość co najmniej równą długości sekretu. Formalnie można to udowodnić w terminach teorii informacji, ale ma to też intuicyjne wyjaśnienie: Skoro fragmentów nie pozwala odtworzyć ani jednego bitu informacji, a pozwala odtworzyć wszystkie, ostatni fragment musi zawierać wystarczającą liczbę bitów. Protokół musi używać losowych bitów. Każdy bit tajnej informacji podzielonej w sposób -progowy wymaga użycia losowych bitów. Intuicyjnie wynika to z faktu że do uzyskania podziału potrzebnych jest losowych fragmentów o wielkości równej wielkości sekretu.
Trywialne dzielenie sekretu Dzielenie -progowe jest trywialne do uzyskania: Zapisujemy sekret jako liczbę z jakiegoś przedziału, np. od do Generujemy fragmentów z losowych liczb mniejszych od Ostatni fragment wyliczamy: Mając wszystkie fragmenty, możemy wyliczyć ich sumę mod otrzymując Każdy mniejszy zbiór fragmentów generuje losowy wynik.
Przykład: Sekret to liczba od 0 do 9999, załóżmy, że wynosi 1410, losujemy powiedzmy 915, losujemy powiedzmy 6321, losujemy powiedzmy 4530, obliczamy
Jeśli wszyscy uczestnicy będą chcieli poznać sekret, dodają swoje fragmenty i otrzymają: