Oderwane elementy zostały w 1960 roku pozyskane Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Olsztynie Lucjana Czubiela i przewiezione do Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie. Następnie okucia poddano badaniom oraz konserwacji na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1970 roku wyeksponowano je na wtórnym podłożu kamiennym w refektarzu zamku biskupów warmińskich w Lidzbarku Warmińskim, gdzie znajdują się do czasów współczesnychKamila Wróblewska Historia jednego zabytku [w:] Gazeta Olsztyńska 30–31 maja 1970 r., s. 5.
Sama płyta nagrobna Pawła Legendorfa wykonana została z kamienia gotlandzkiego (po konserwacji w części uzupełniona przez kamień sztuczny) z elementami metalowymi: sylwetka biskupa, herby i napis w otoku. W centralnej części płyty przedstawiona jest postać leżącego biskupa z głową wspartą na poduszce, trzymającego w prawej dłoni pastorał, a w lewej książkę. Poniżej stóp biskupa jest umieszczony jego herb. W otoku płyty znajduje się łaciński napis: "Monumentum D[omi]ni Pauli de Logendorf Episcopi Warmiensis pie defuncti qui prohibente vi armorum cum patribus in ecclesia sua Warmien[si] minime collocari potuit. Factum impensis D[omi]ni Luc[a]e succesoris sui Anno D[omi]ni 1494" (tł.