Nawłoć alpejska (Solidago virgaurea subsp. minuta) – takson roślin z rodziny astrowatych wyróżniany w randze podgatunku nawłoci pospolitej, czasem też jako odrębny gatunek. Występuje w górach Europy od Wielkiej Brytanii, Szwecji i Finlandii na północy po Hiszpanię i Grecję na południu, poza tym w Azji Mniejszej i w Maroku. W Polsce występuje pospolicie w wyższych partiach Sudetów i Karpat (Tatry, Beskidy Zachodnie i Bieszczady).
Morfologia thumb|left|200px|Kwiatostany i liście Pokrój Roślina zielna o pędzie nagim, osiągającym wysokość 10–50 cm. Liście Odziomkowe lancetowate, zwężone w długi i oskrzydlony ogonek, blaszka na brzegu grubo piłkowana. Liście łodygowe zmniejszają się ku górze i mają coraz krótsze ogonki (dolne liście łodygowe są jednak dłuższe od odziomkowych). Kwiaty Zebrane w koszyczki wyrastające na długich szypułkach (od 7 do 30 mm) i tworzące szczytowy, groniasty kwiatostan złożony. Kwiaty są żółte, brzeżne języczkowate, środkowe rurkowate. Okrywa osiąga zwykle 6,5–8,5 mm wysokości, a cały koszyczek 8–10,5 mm. Listki okrywy mają ponad 1,3 mm szerokości i zwykle wyrastają w dwóch rzędach. Kwiatów rurkowych wewnątrz koszyczka jest zazwyczaj od 21 do 36.