Ten z kolei zastąpiony został w ostatnich warstwach znów domami prywatnymi.
Świątynia Inany W świątyni tej odkryto najdłuższą ciągłą sekwencję architektoniczną w Mezopotamii. Dwadzieścia dwie warstwy archeologiczne obejmują chronologicznie okres od środkowego okresu Uruk (IV tys. p.n.e.) do późnego okresu partyjskiego (pierwsze wieki naszej ery). Świątynie wczesnodynastyczne (warstwy IX-VII) miały rzadko spotykany plan z dwoma sanktuariami. Odkryto w nich płytki kamienne pokryte reliefami, rzeźby i gliniane odciski pieczęci. Szczególnie interesujące były też świątynie z warstw z okresu partyjskiego, które wskazywały na kontynuację miejscowych kultów i tradycyjnej mezopotamskiej architektury świątynnejZettler R.L., hasło Nippur, w: Eric M. Meyers (wyd.), The Oxford Encyclopedia..., s. 150-151..
Forteca partyjska Na obszarze, na którym znajdował się zigurat, wzniesiona została w okresie partyjskim twierdza. Wykopaliska pokazały, że przeszła ona trzy wyraźne fazy rozwoju. W ostatniej fazie (III) w północnej części twierdzy znajdował się monumentalny kompleks z dziedzińcami i czterema ejwanami. Wszystkie fazy rozwoju twierdzy datowane są na I i II w. p.n.e.Zettler R.L., hasło Nippur, w: Eric M. Meyers (wyd.), The Oxford Encyclopedia..., s.