Po dwuletniej przerwie kolejne prace w Nippur Oriental Institute rozpoczął w listopadzie 1964 roku. W 9 i 10 sezonie ekspedycja pod kierunkiem Jamesa Knudstada skupiła się na dużej partyjskiej fortecy, której pozostałości pokrywały kompleks z ziguratem. Miało to być wstępem do wykopalisk w samej świątyni E-kur. Z powodów politycznych prace te musiały być jednak wstrzymane. Opublikowano tylko raporty wstępne. Oriental Institute wznowił prace w Nippur na początku lat 70. W 11 (1972/73) i 12 (1973) sezonie archeolodzy pod kierunkiem M. Gibsona pracowali w dwóch wykopach na tellu zachodnim (WA i WB). Archeolodzy kontynuowali tu prace w 13 sezonie (1975), ale zaczęli też prace w wykopie WC w południowo-zachodnim końcu tella zachodniego. Celem pracy w wykopie WC miało być odkrycie pozostałości murów miejskich, ale odkryto tam też duży budynek z okresu kasyckiego i serię domów prywatnych z VII w. p.n.e. Archeolodzy kontynuowali prace w wykopie WC w 14 (1978) i 15 (1981/82) sezonie, badając przebieg murów miejskich. Raport z wykopalisk w wykopie WC opublikowany został w Nippur III (Zettler, 1993). W 16 sezonie (1985) kontynuowano prace w południowym końcu tella zachodniego. W 17 sezonie (1987) kontynuowano prace przy zachodnich murach miejskich (WC).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Nippur · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.