Antoni Zygmund (ur. 25 grudnia 1900 w Warszawie, zm. 30 maja 1992 w Chicago) – polski matematyk, przedstawiciel warszawskiej szkoły matematycznej i współtwórca chicagowskiej szkoły analizy matematycznej.
Życiorys Ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim i tam też doktoryzował się w 1923 pod kierunkiem Aleksandra Rajchmana. Wykładał m.in. na tej uczelni, w latach 1922–1929 na Politechnice Warszawskiej, a w latach 1930–1939 był profesorem Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. W 1940 wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. Pracował w Massachusetts Institute of Technology, Mount Holyoke College (1940–1945), University of Pennsylvania (1945–1947), następnie na Uniwersytecie Chicagowskim.
Jego prace dotyczyły głównie analizy harmonicznej, funkcji analitycznych, szeregów trygonometrycznych, rachunku prawdopodobieństwa i teorii całek osobliwychSzczegółowe omówienie tych prac znajduje się w artykule: Ch. Fefferman, J.P. Kahane, E.M. Stein, O dorobku naukowym Antoniego Zygmunda, Wiadomości Matematyczne 19 (1976), 91–126..