Formowanie, zmiany organizacyjne i walki 2 Wielkopolska eskadra lotnicza 14 lutego 1919 rozpoczęto na Ławicy formowanie 2 Wielkopolskiej eskadry lotniczej. Jej organizatorem i pierwszym dowódcą został rtm. pil. Tadeusz Grochowalski. Według etatu, w skład eskadry wchodziło 6 pilotów, 4 obserwatorów, 2 strzelców pokładowych, 20 podoficerów i 115 szeregowych różnych specjalności. Personel latający składał się z absolwentów kursów lotniczych organizowanych we własnym zakresie przez stację Ławica. Eskadra została wyposażona w samoloty rozpoznawcze Halberstadt CL.II, CLV i myśliwskie Albatros D.III. Liczyła 170 żołnierzy w tym 5 pilotów i 6 obserwatorów.
Już 2 kwietnia eskadra odjechała na Front Wielkopolski, na lotnisko Klęka, w pobliże granicy zachodniej zagrożonej przez oddziały niemieckiego Grenzschutzu. Wykonywała tam loty rozpoznawcze, patrolujące i propagandowe, zrzucając między innymi ulotki adresowane do ludności cywilnej. W tym czasie podlegała bezpośrednio Dowództwu Głównemu w Poznaniu. W czerwcu eskadra przeniosła się na lotnisko pod Kruszwicą i prowadziła loty rozpoznawcze w ramach akcji zajmowania Pomorza przez oddziały Wojska Polskiego. 23 czerwca, podczas jednego z lotów bojowych w rejonie Nowego Miasta, polegli sierż.pil. Łukasz Durka i sierż. obs.