W czerwcu eskadrę, dowodzoną przez ppłk. Marka Krzyczkowskiego, przeniesiono na lotnisko Góra pod Jarocinem i tam weszła ona w skład Frontu Wielkopolskiego. Jej głównym zadaniem było wykonywanie lotów rozpoznawczych. Prowadziła też akcję propagandową (ulotkową) w rejonie Górnego Śląska. W czasie powrotu z jednej z takich wypraw, w wyniku awarii silnika i przymusowego lądowania w Sycowie, do niewoli dostali się por. pil. Wiktor Lang i sierż. obs. Jan Kasprzak. Po kilku miesiącach lotnicy uciekli z obozu i wrócili do Poznania. W połowie czerwca 1919, dowodzona wtedy przez ppor. obs. Józefa Mańczaka, eskadra skierowana została na front wschodni, zastępując wycofaną wcześniej 1 Wielkopolską eskadrę lotniczą. Weszła tam w skład Grupy Wojsk Wielkopolskich gen. Daniela Konarzewskiego. Początkowo stacjonowała w Stryju, a następnie przebazowana została do Brzeżan. Stamtąd wykonywała loty rozpoznawcze i uderzenia na linie komunikacyjne na zapleczu frontu. W sierpniu, operując z lotniska Bereźnica, dokonała wielokrotnych rajdów bombowych na stację kolejową Trzebmielówka. 19 sierpnia eskadra powróciła do Wielkopolski na odpoczynek, rozlokowując się na lotnisku w Buku.