Alfabet tatarski – system zapisu języka tatarskiego. W różnych okresach historycznych używano różnych systemów pisma: arabski – do 1927 roku; niewielka liczba Tatarów z Chińskiej Republiki Ludowej używa go do dziś; łaciński – w latach 1927–1939; podejmowano próby jego rewitalizacji na przełomie XX i XXI wieku; Tatarzy mieszkający w Turcji, Finlandii, Czechach, Polsce, Stanach Zjednoczonych i Australii obecnie posługują się alfabetem łacińskim; cyrylica – od 1939 roku do dziś; ochrzczeni Tatarzy używali cyrylicy już w XIX wieku.
Historia Po kilku reformach mających na celu uczynienie go bardziej fonetycznym, używany przez Tatarów od wieków alfabet arabski został oficjalnie zastąpiony 3 lipca 1927 roku przez zlatynizowany alfabet tatarski, czyli Janalif (od Yaña älifbası – „Nowy Alfabet”). Nowy alfabet, a właściwie oparta na nim ortografia, nie była doskonała. Wciąż pozostając pod wpływem pisma arabskiego, kładła nacisk na spółgłoski, zaniedbując samogłoski.