thumb thumb|Odcisk pieczęci thumb thumb thumb thumb thumb|16 eskadra wywiadowcza na lotnisku w Lidzie przed „Buntem Wileńskim”, razem z szefem lotnictwa 2 armii rtm. Antonim Buckiewiczem thumb|Breguet 14A2 16 Eskadry Wywiadowczej w Kijowie, w 1920 thumb|Zniszczone mosty na Niemnie – zdjęcie wykonała 30 IX 1920 załoga: kpt. pilot Teofil Dziama i ppor. obs. Michał Blaicher 16 eskadra wywiadowcza – pododdział lotnictwa rozpoznawczego Armii Polskiej we Francji, Wojska Litwy Środkowej i Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.
Eskadra sformowana została we Francji jako 39 eskadra Breguetów. Po ustaniu działań wojennych na frontach I wojny światowej, weszła w skład Błękitnej Armii gen. Józefa Hallera. Wiosną 1919 przybyła do Polski, a w 1920 przemianowana została na 16 eskadrę wywiadowczą. Walczyła na frontach wojny polsko-bolszewickiej. W październiku 1920, wraz z wojskami wiernymi gen. Lucjanowi Żeligowskiemu, wzięła udział w wyprawie na Wilno i pod nazwą eskadry lotniczej Litwy Środkowej stała się częścią sił zbrojnych tego quasi-państwa. W marcu 1921 powróciła do Warszawy i weszła w skład 1 pułku lotniczego.
W 1925 została przemianowana na 11 eskadrę lotniczą, a cztery lata później na 11 eskadrę liniową.