Działania na froncie ukraińskim 24 stycznia 1919 eskadra odjechała transportem kolejowym do Lublina. 15 lutego rozpoczęła służbę polową, działając na rzecz Grupy gen. Majewskiego operującej w rejonie Włodzimierza Wołyńskiego. W kolejnych dniach działała z lotniska w Kowlu na rzecz grup operacyjnych generałów Śmigłego-Rydza, Karnickiego i Hallera. W czerwcu 1919 wycofana do Ciechanowa, do odwodu. Tam weszła w skład IV Grupy Lotniczej. W październiku 1919 eskadra przeniesiona została do Krakowa i przezbrojona w samoloty Breguet XIV. Na przełomie 1919 i 1920 roku włączona w skład nowo tworzonej V Grupy Lotniczej. Wykorzystując względny spokój na froncie, w okresie jesienno–zimowym eskadra prowadziła szkolenie personelu lotniczego i uzupełniała stany. Na dzień 1 lutego 1920 eskadra posiadała 8 pilotów, 4 obserwatorów i 9 samolotów. W kwietniu 1920 podporządkowana została dowódcy V dywizjonu lotniczego i przesunięta na lotnisko w Starokonstantynowie, z którego wykonywała loty zwiadowcze na korzyść Naczelnego Dowództwa. Personel eskadry składał się wtedy z 6 pilotów, 3 obserwatorów i 3 strzelców pokładowych. 14 kwietnia dwa samoloty dokonały oblotu strefy frontowej. 19 kwietnia załogi: dowódca dywizjonu mjr Jerzy Kossowski i por. Stanisław Daszewski oraz ppor. Józef Krzyczkowski i por.