Batalia pod Turynem przesądziła zarazem o losach burbońskiego panowania we Włoszech, gdy Francuzi wycofali stamtąd większość swych wojsk, a w marcu 1707 zawarli z Austriakami konwencję w Mediolanie, zobowiązując się do całkowitego opuszczenia północnych WłochJedynie 20 tys. Francuzów ponownie przekroczyło Alpy. Odzyskując Mediolan zwycięzcy 26 września oblegli jego cytadelę (F. Verdoglia: La guerra…, dz. cyt., s. 13).. Ponadto Sabaudia skupiająca niepodległościowe dążenia Włochów, zaczęła odtąd odgrywać rolę państwa dominującego w północnej ItaliiHenry Kamen: Imperium hiszpańskie. Dzieje rozkwitu i upadku. Warszawa: Bellona, 2008, s. 461..
Przegrana pod Turynem dopełniała też szeregu niepowodzeń, jakie dotknęły siły Burbonów w krytycznym roku 1706, gdy wcześniejsze zwycięstwo księcia Marlborough pod Ramillies oznaczało praktycznie utratę hiszpańskich Niderlandów, w Hiszpanii Majorka z Aragonią i część arystokracji kastylijskiej ogłosiły poparcie dla Karola Habsburga, a wojska sprzymierzonych zajęły Madryt zmuszając Filipa Burbona do ucieczki na północSimon Burton: Historia Hiszpanii. Warszawa: Książka i Wiedza, 2011, s. 179..