Kiejstut miał ją zabrać stamtąd siłą, lecz i z wielkim szacunkiem, wywieźć do Trok i tam wyprawić ich wspólne wesele.
Według Jana Tęgowskiego miała duży wpływ na postawę Kiejstuta wobec religii, a zwłaszcza na jego nieprzejednany stosunek do chrześcijaństwa. Zdaniem S.C. Rowella małżeństwo z poganką (zamiast z księżniczką prawosławną) pomogło zyskać Kiejstutowi poparcie pogańskich Litwinów po obaleniu Jewnuty.
W źródłach istnieją dwie wersje dotyczące jej śmierci. W 1382 roku, w okresie uwięzienia Kiejstuta w Krewie w czasie litewskiej wojny domowej, Biruta została wysłana do Brześcia Litewskiego. Pierwsza z wersji, zawarta choćby w kronice Wiganda z Marburga, zakłada, że została utopiona z rozkazu Jagiełły. Wedle drugiej, Biruta wróciła do Połągi, żyła tam długo po 1382 roku i zmarła śmiercią naturalną – wersja ta była propagowana przez odpierającą krzyżackie ataki na króla Władysława Jagiełłę delegację Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego na soborze w Konstancji. Według legendy z kroniki Stryjkowskiego, miała zostać pochowana w Połądze.