Dobra ostrowieckie – dobra ziemskie należące do polskich rodów szlacheckich i arystokratycznych. Głównym miastem był Ostrowiec Świętokrzyski.
Jednym z pierwszych dziedziców dóbr ostrowieckich był w XVI wieku Jan hrabia Tarnowski, syn Jana i Barbary Rożnówny, kasztelan krakowski, hetman wielki koronny, starosta sandomierski. Po jego śmierci dobra odziedziczył syn Krzysztof hrabia Tarnowski, kasztelan wojnicki, który zmarł bezpotomnie w 1567. Po nim dobra odziedziczyła jego siostra Zofia Tarnowska i jej mąż książę Konstanty Bazyli Ostrogski, wojewoda kijowski. W ten sposób część dóbr ostrowieckich przeszły w posiadanie książąt Ostrogskich z dynastii Rurykowiczów. Do dziś herb Ostrogskich jest elementem herbu Ostrowca Świętokrzyskiego.
Po śmierci księcia Konstantego dobra odziedziczył jego syn Janusz książę Ostrogski, wojewoda wołyński, kasztelan krakowski. W roku 1614 książę zbudował w Ostrowcu kościół. Wcześniej osadzie nadał prawa miejskie.