Oberkommando des Heeres zaczęło opracowywać plany kontynuacji kampanii po przerwanej operacji Barbarossa – tym razem z Kaukazem jako głównym celem. 5 kwietnia 1942 r. Hitler przedstawił elementy planu znanego obecnie jako Fall Blau w dyrektywie führera nr 41. Dyrektywa ta określiła główne cele Niemiec na czas letniej kampanii 1942 r. na froncie wschodnim: przeprowadzanie ataków na Grupy Armii Centrum, zdobycie Leningradu i połączenie z siłami fińskimi dla Grupy Armii Północ oraz zdobycie roponośnego regionu Kaukazu dla Grupy Armii Południe.
Pola naftowe Kaukaz, duży, zróżnicowany kulturowo region poprzecinany górami o tej samej nazwie, rozciąga się od Morza Czarnego na zachodzie do Morza Kaspijskiego na wschodzie. Region na północ od gór był centrum produkcji zbóż, bawełny i sprzętu rolniczego, a jego dwa główne pola naftowe, w Majkopie w pobliżu Morza Czarnego i w Groznym, około połowy drogi między Morzem Czarnym a Kaspijskim, wytwarzały około 10 procent całej sowieckiej produkcji ropy. Na południe od gór leżało Zakaukazie, obejmujące Gruzję, Azerbejdżan i Armenię. Ten silnie uprzemysłowiony i gęsto zaludniony obszar posiadał jedne z największych pól naftowych na świecie.