W zależności od rodzaju papieru i użytego kleju papiery ścierne dzieli się na zwykłe i wodoodporne. Tych drugich (zwykle o gradacji powyżej 300 do 2500) po zwilżeniu wodą lub naftą używa się do szlifowania powierzchni. +ISO/FEPACAMIŚrednia grubość granulacji (µm)MakroziarnaBardzo szorstkiP121815P161324P201000P2476424708P306423063236530P36538SzorstkiP404042550348P50336Przeciętny60265P60269P8020180190DrobnoziarnistyP100162100140P120125120115Bardzo drobnoziarnistyP15010015092P18018082P22022068MikroziarnaBardzo drobnoziarnistyP24058,524053,0P28052,2P32046,2P36040,5Bardzo drobnoziarnisty32036,0P40035,0P50030,236028,0P60025,8Super drobnoziarnisty40023,0P80021,850020,0P100018,360016,0P120015,3Ultra drobnoziarnistyP150080012,6P2000100010,3P25008,4
Historia Pierwsza wzmianka o papierze ściernym należy do XIII wieku, kiedy w Chinach był produkowany papier ścierny stworzony z mielonej muszli, nasion i piasku, klejonych do pergaminu z pomocą naturalnego kleju. U niektórych narodów zamiast papieru ściernego była używana skóra rekina.
Uważa się, że wynalazcą nowoczesnego papieru ściernego jest (1813–1887) – angielski wynalazca i założyciel firmy „John Oakey i synowie”, producent papieru ściernego i innych materiałów szlifierskich.
Kategoria:Wyroby ścierne Kategoria:Rodzaje papieru