Atak elektroniczny może również obejmować wykorzystanie pocisków przeciwradiolokacyjnych, naprowadzających się na źródła promieniowania elektromagnetycznego, oraz środków energii skierowanej. Do tej grupy zalicza się m.in. zastosowanie energii mikrofalowej dużej mocy oraz impulsów elektromagnetycznych przeciw urządzeniom elektronicznym. Do środków stosowanych w ramach ataku lub samoobrony elektronicznej należą także odbijacze dipolowe, cele pozorne i aktywne systemy zakłócające.
Techniki ochrony elektronicznej mały|Wyrzutnie odbijaczy dipolowych na japońskim okręcie Yūbari. Odbijacze tworzą cele pozorne lub zakłócają działanie radarów i radiolokacyjnych układów naprowadzania
Ochrona elektroniczna obejmuje rozwiązania konstrukcyjne, proceduralne i eksploatacyjne mające zachować zdolność działania systemów mimo zakłóceń, zwodzenia, niezamierzonych interferencji oraz innych niekorzystnych zjawisk elektromagnetycznych.
Do technik ochrony elektronicznej należą m.in.: zwiększanie odporności urządzeń na oddziaływania elektromagnetyczne, w tym stosowanie ekranowania i filtracji; zwinność częstotliwościowa (ang.