obaj również zostali jego menedżerami i są nimi do dziś. Pod koniec 1991 roku sklep, w którym pracował Colin Greenwood odwiedził Keith Wozencroft z działu A&R wytwórni EMI. Colin przekazał mu demo zespołu, z którym Keith udał się do Londynu, słuchając go po drodze. Tam przekonał wytwórnię do podpisania kontraktu z zespołem z Abingdon. Efektem było podpisanie kontraktu płytowego na wydanie sześciu albumów. Na prośbę EMI On A Friday zmienił swoją nazwę na Radiohead – od tytułu piosenki Talking Heads „Radio Head”.
Pablo Honey, The Bends i wczesne sukcesy (1992–1995) Debiutancka EP zespołu – Drill – została nagrana w Countryard Studios i wydana w marcu 1992, a producentami znowu zostali Hufford i Edge. Publiczność na występach Radiohead była niewielka, a zespół do nagrania swojego debiutanckiego albumu wynajął Paula Kolderie i Seana Slade'a, którzy pracowali wcześniej z zespołami takimi jak Pixies i Dinosaur Jr. Album był nagrywany w Oksfordzkim studio pod koniec 1992. Wraz z wydaniem singla „Creep” pod koniec 1992 zespół Radiohead zaczął zdobywać uwagę brytyjskiej prasy muzycznej, choć nie wszystkie notki o zespole były pochlebne, a stacja BBC Radio 1 nie puszczała piosenki, ponieważ była „zbyt depresyjna”.