Zasadniczą rolę w koncepcji Trzeciej Europy, oprócz państw bałtyckich, miały odegrać państwa południowo-wschodniej Europy, jak Rumunia, Węgry wraz z Rusią Przykarpacką, Jugosławia, WłochyK. Piwarski, [w:] Polityka europejska w okresie pomonachijskim (X. 1938-III.1939), Warszawa 1960, s. 38 – twierdził, że koncepcja J. Becka byłaby realna w oparciu o 5 państw: Polskę, Węgry, Rumunię, Jugosławię i Włochy, [za]: s. 4. oraz TurcjaW planach tych, ujmowano prawdopodobnie także Grecję. s. 14.. Minister J. Beck nie posiadał jednak odpowiedniego zaplecza ekonomicznego i militarnego, aby móc wprowadzić swoje zamierzenia do realizacji, nawet w sytuacji, kiedy Czechosłowacja została zaanektowana przez III Rzeszę.
Projekty federacyjne T. Masaryka i M. Hodžy Koncepcje polityczne dotyczące bliższej współpracy polsko-czechosłowackiej można odnaleźć również w notach dyplomatycznych czeskich i słowackich polityków. W roku 1917 T. Masaryk, późniejszy prezydent Republiki Czechosłowacji, zakładał stworzenie unii czechosłowacko-polskiej. Natomiast w roku 1939 podobny projekt przedstawił w Paryżu słowacki polityk Milan Hodža, były premier rządu czechosłowackiego. M. Hodža postulował za utworzeniem unii polsko-czesko-słowackiej. Gwarancją miało być zachowanie autonomii Słowacji.