Rozróżnienie zapożyczone od lingwistów, którzy rozróżniają fonemikę zajmującą się analizą cech specyficznych dla danego języka i fonetykę, analizującą cechy niespecyficzne języka.
Podstawą adaptacji jest dobre tłumaczenie tekstu, aby test po przetłumaczeniu mierzył dokładnie tę samą cechę lub cechy psychiczne. Do metod tłumaczenia należą: Metoda tłumaczenia grupowego – tekst tłumaczy kilka osób, a potem konfrontują rezultaty i wspólnie ustalają ostateczną wersję Metoda tłumaczenia odwrotnego – tekst przetłumaczony z języka obcego na rodzimy inny tłumacz przekłada ponownie na język obcy Metoda odpowiedzi dwujęzycznych – obie wersje testu rozwiązują osoby dwujęzyczne, tzn. posługujące się wprawnie dwoma językami. Następnie koreluje się wyniki uzyskane w odpowiedziach na obie wersje testu.
Bibliografia R.B. Catell (1940) Konstrukcja testu niewerbalnego inteligencji, wolnego od wpływów kulturowych E. Hornowska, W.J. Paluchowski (2004). 'Kulturowa adaptacja testów psychologicznych. [W:] J. Brzeziński (red.). Metodologia badań psychologicznych. Wybór tekstów (s. 151–191). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Kategoria:Psychometria