W II Rzeczypospolitej W pracach ustawodawczych Komisji Konstytucyjnej Sejmu RP, nazwa tego orderu miała brzmieć „Bene Merenti” (Dobrze Zasłużonym), ale ostatecznie przyjęto nazwę „Polonia Restituta” (Polska Odrodzona).
Na mocy ustawy z 4 lutego 1921 o ustanowieniu orderu „Odrodzenia Polski” miał on cztery klasy. Nowy podział, na pięć klas wraz z tytułami przysługującymi kawalerom, wprowadzony został rok późniejUstawą z dnia 28 kwietnia 1922 r. w przedmiocie zmian w ustawie z dnia 4 lutego 1921 r. o ustanowieniu orderu „Odrodzenia Polski” ()..
Zgodnie z tą ustawą, kawalerom Orderu Odrodzenia Polski przysługiwały tytuły: pierwszej klasy: Kawalera wielkiej wstęgi orderu „Odrodzenia Polski”; drugiej klasy: Kawalera Krzyża Komandorskiego z gwiazdą orderu „Odrodzenia Polski”; trzeciej klasy: Kawalera Krzyża Komandorskiego orderu „Odrodzenia Polski”; czwartej klasy: Kawalera Krzyża Oficerskiego orderu „Odrodzenia Polski”; piątej klasy: Kawalera orderu „Odrodzenia Polski”.