dźwignia bezpiecznika znajduje się po prawej stronie komory zamkowej. Gwintowana lufa, z otworami w końcowej części, współpracuje z integralnym tłumikiem dźwięku. Mechaniczne przyrządy celownicze składają się z muszki i celownika krzywiznowego, osadzonych na tłumiku dźwięku. Maksymalna nastawa celownika to 400 m, nastawy co 25 m. Tak gęste nastawy są konieczne z uwagi na właściwości balistyczne pocisku zastosowanego w naboju SP6 (tor lotu jest podobny do toru pocisku z naboju .22 LR). Z lewej strony komory nabojowej znajduje się szyna (na jaskółczy ogon, powszechnie stosowana w krajach byłego Układu Warszawskiego) służąca do mocowania celownika optycznego, kolimatorowego lub noktowizyjnego. W armii najczęściej używana jest odmiana celownika PSO-1 (4x24 z SWD) – PSO-1-1 i nocny celownik 1PN51 (NSPU-3). Dla KGB stosowano celownik dzienny 1P43 i nocny MENP-1. Kolba jest stała, drewniana, może być szybko odłączona. Do broni zbudowano też futerał o kształcie niewielkiej walizki (wymiary 450 × 370 x 140 mm), umożliwiający jej skryte przenoszenie (po rozłożeniu broni na trzy części).
Bibliografia
Linki zewnętrzne Karabin WSS Wintoriez w serwisie Modern Firearms & Ammunition weaponplace.ru
Kategoria:Samoczynno-samopowtarzalne karabiny wyborowe Kategoria:Radzieckie karabiny automatyczne Kategoria:Radzieckie karabiny samopowtarzalne Kategoria:Radzieckie karabiny wyborowe