Następnie wygrywał 9 marca 2008 roku w Garmisch-Partenkirchen, 15 marca 2008 roku w Bormio, 11 stycznia 2009 roku w Adelboden, 27 stycznia 2009 roku w Schladming, 15 listopada 2009 roku w Levi, 21 grudnia 2009 roku w Alta Badia, 26 stycznia 2010 roku w Schladming oraz 31 stycznia 2010 roku w Kranjskiej Gorze. Ostatni raz w najlepszej trójce zawodów pucharowych znalazł się 27 lutego 2011 roku w Bansku, gdzie slalom ukończył na drugiej pozycji. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 2009/2010, kiedy był jedenasty w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji slalomu wywalczył Małą Kryształową Kulę. W klasyfikacji slalomistów był również trzeci w sezonie 2007/2008, kiedy wyprzedzili go tylko Włoch Manfred Mölgg i Jean-Baptiste Grange z Francji.
Największy sukces osiągnął w 2006 roku, kiedy podczas igrzysk olimpijskich w Turynie wywalczył srebrny medal w slalomie. Po pierwszym przejeździe znajdował się na czwartej pozycji, tracąc do prowadzącego Raicha 0,18 sekundy. W drugim przejeździe osiągnął siódmy wynik, co jednak dało mu drugi łączny czas i srebrny medal. Ostatecznie rozdzielił na podium dwóch rodaków: Benjamina Raicha i Rainera Schönfeldera. Był to piąty przypadek w historii narciarstwa alpejskiego na igrzyskach olimpijskich, w którym całe podium zajęli reprezentanci jednego kraju.