right|400px|Marsz dziesięciu tysięcy. Marsz dziesięciu tysięcy – odwrót armii greckich najemników z Mezopotamii do Trapezuntu nad Morzem Czarnym w latach 401–400 p.n.e.
Przebieg wydarzeń Sytuacja początkowa Podczas II wojny peloponeskiej Persja wspierała na zmianę zarówno Spartę, jak i Ateny. Ostateczne zwycięstwo Sparty doprowadziło do zacieśnienia oficjalnych relacji między nią a Persją. Gdy perski satrapa Cyrus Młodszy zwrócił się z prośbą o zgodę na rekrutację greckich najemników do walki z buntownikami w Pizydii na terenie Azji Mniejszej, Sparta nie sprzeciwiła się temu. Pozwoliło jej to nie tylko utrzymać dobre stosunki z Persją, ale także pozbyć się bezrobotnych i skłonnych do rozruchów żołnierzy, co przyczyniło się do stabilizacji sytuacji wewnętrznej w polis.
Wyprawa thumb|300px|Zakończenie marszu greckich najemników na czarnomorskim wybrzeżuOkoło 13 tysięcy greckich najemników wyruszyło w głąb Mezopotamii z miejscowości Sardes. Ich bezpośrednim dowódcą był Klearchos, weteran wojny peloponeskiej i doświadczony dowódca pochodzący ze Sparty. Po około sześciomiesięcznym marszu w kierunku Babilonu okazało się, że Cyrus Młodszy zbuntował się przeciwko swojemu bratu, królowi Persji Artakserksesowi II.