thumb|Schemat aberracji frame|right|Schemat przedstawiający aberrację gwiazdową
Aberracja światła (określana także jako aberracja astronomiczna lub aberracja gwiezdna) – w astronomii i nawigacji astronomicznej zjawisko polegające na pozornej zmianie nachylenia kątowego ciał niebieskich w wyniku ruchu ziemi w cyklu rocznym. Zjawisko to odkrył w 1728 roku James Bradley, który chcąc odkryć zjawisko paralaksy rocznej, mierzył zmiany deklinacji gwiazdy Eltanin (Gamma Draconis). Efekt ten powstaje w czasie, gdy promień światła dociera od źródła do poruszającego się obserwatora (np. statku), a jego kierunek jest wynikiem wektorowego połączenia prędkości światła i ruchu obserwatora.
Aberracja dla małych prędkości Bradley wytłumaczył ten efekt geometrycznym złożeniem prędkości orbitalnej Ziemi i prędkości światła od gwiazdy, otrzymując w ten sposób wzór:
Wzór ten jest stosunkowo dobrym przybliżeniem dla obserwacji niezbyt odległych gwiazd z Ziemi, jako że porusza się ona ze stosunkowo niską, nierelatywistyczną prędkością (v = 30 km/s). Jednakże złożenie prędkości Ziemi i światła nie jest poprawną interpretacją, daje w rzeczywistości błędne wyniki, wymaga bowiem istnienia prędkości większych niż prędkość światła w próżni.