Unika jezior dystroficznych i litoralu zanikającego.
Zdecydowanie liczniej larwy występują na stanowiskach osłoniętych pasmem oczeretów niż na stanowiskach otwartych. Charakterystycznym podłożem dla larw jest piasek pokryty warstwą detrytusu (Grębecki et al. 1954). Larwy liczne w jeziorach Wielkopolski, a imagines spotykane nad starorzeczami w Górach Świętokrzyskich. Nie stwierdzono obecności larw na Bagnach Biebrzańskich oraz w Dolinie Narwi, brak także w jeziorach górskich Karkonoszy, odnotowano nieliczne występowanie wśród trzcin w jednym jeziorze na Pojezierzu Łęczyńsko-Włodawskim.
Bardzo pospolicie i licznie występuje w jeziorach, stawach i zalewach morskich Skandynawii. W Karelii larwy łowione w jeziorach (głównie w dużych i głębokich) i ujściach rzek. Gatunek liczny zarówno w odkrytym litoralu jak i zarośniętym, schodząc do sublitoralu. Udokumentowano także występowanie w jeziorach Estonii i okolicy jeziora Ładoga. Gatunek pospolity w jeziorach Łotwy. Bardzo często spotykany mezotroficznych, słaboeutroficznych, eutroficznych, eutroficzno-dystroficznych i oligo-dystroficznych – a więc w jeziorach, w których występuje dno piaszczyste.