thumb|Drzeworyt Melchiora Lorcha, znajdujący się w Bibliothèque Nationale, w Paryżu
Spahisi (sipahowie, spahowie) – nazwa używana w odniesieniu do dwóch oddzielnych formacji kawalerii Imperium Osmańskiego.
Istniejący od XIV wieku spahisi zwani timariotami byli lekką prowincjonalną kawalerią utrzymującą się z dochodów z otrzymanego timaru i byli najliczniejszą formacją imperium.
Utrzymywani na żołdzie ze skarbca sułtana spahisi należący do Kapykułów byli elitarną i regularną dywizją powstałą w XV wieku.
Obie formacje zostały rozwiązane w 1826 roku w następstwie stłumionego buntu janczarów - Pomyślnego Wydarzenia.
Timarioci (Tımar sipahileri)
Geneza System timarów, czyli przydzielania jeźdźcowi ziemi z której miał się utrzymywać w zamian za służbę wojskową, powstał na bazie XII wiecznego systemu seldżuckiego oraz bizantyjskiego pronoja. Na terenie Imperium Bizantyjskiego od końca XI wieku działał system polegający na przydzielaniu przez władców bizantyjskich lenn, aby zachęcić żołnierzy do służby. Otrzymane lenna nie były na własność i nadanie to można było odwołać.
Nazewnictwo Wśród określeń timariotów występowały: , , , .