Jako profesor wizytujący wykładał na uczelniach amerykańskich, francuskich oraz japońskich. Pracował naukowo na Uniwersytecie Jagiellońskim, w Zjednoczonym Instytucie Badań Jądrowych w Dubnej, na Uniwersytecie Edynburskim, Uniwersytecie im. Radbouda w Nijmegen, Uniwersytecie Nebraski w Lincoln, Colorado State University, Université Rennes-I, Université Lille-I, Uniwersytecie Tokijskim oraz Tokyo Institute of Technology.
Został członkiem rad naukowych Instytutu Fizyki Molekularnej PAN oraz Instytutu Niskich Temperatur i Badań Strukturalnych im. Włodzimierza Trzebiatowskiego PAN, wchodził w skład organów doradczych przy ministrze nauki i szkolnictwa wyższego. Był przewodniczącym Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich, następnie powołany na honorowego przewodniczącego KRASP. Był także przewodniczącym Kolegium Rektorów Uczelni Wrocławia i Opola (2002–2008) oraz Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich (2005–2008). W 2011 uzyskał członkostwo w Academia Europaea.
W 2008 współtworzył stowarzyszenie Dolny Śląsk XXI, zasiadł w jego radzie programowej. W 2009 został doradcą prezydenta Wrocławia ds. współpracy z uczelniami wyższymi.