W krajach austriackich dwutorowych linii było nieco więcej: Nordbahn i Kolej Karola Ludwika do Złoczowa, Brno – Pardubice – Praga – Bodenbach, Uście nad Łabą – Cheb, Wiedeń – Salzburg, Brennerbahn, Südbahn z odgałęzieniem do Klagenfurtu, Wiedeń – Gmünd.. Było to po części podyktowane górzystym ukształtowaniem terenu, a po części gospodarczym zapóźnieniem wielu krajów koronnych. W 1914 r. czas przejazdu pociągu pośpiesznego dawną linią Nordbahn między Wiedniem i Krakowem (413 km) wynosił 11 godz. i 10 min (średnia prędkość: 37,0 km/h). Dystans Kraków – Lwów pokonywano najszybciej w 5,5 godziny (342 km, średnia prędkość 62,2 km/h)Kuryer kolejowy. Rozkład jazdy pociągów osobowych i pośpiesznych w Galicyi i Bukowinie, Biuro Podróży i Kolejowe Sokołowskiego, Lwów, 1914..
Dziedzicem austro-węgierskich kolei były państwa sukcesyjne monarchii Habsburgów – do dziś korzystają z torowisk oraz dworców, które przetrwały wszystkie katastrofy, które nawiedziły w XX wieku Europę Środkową. Bezpośrednią kontynuacją cesarsko-królewskiej marki są koleje Republiki Austrii.