Powrócił do Rosji w 1619 i od razu został jednym z najbliższych współpracowników patriarchy Filareta i cara Michała, będąc filarem stronnictwa wojennego dążącego do odwetu na Rzeczypospolitej. Brał udział w licznych misjach dyplomatycznych. W 1628 został naczelnikiem prikazu artyleryjskiego, gdzie odpowiadał za sprzęt, amunicję i wyszkolenie puszkarzy oraz za produkcję armat i moździerzy w znajdującym się pod Moskwą puszecznym dworze (największe zakłady zbrojeniowe ówczesnej Rosji). W pracy pomagał mu szwedzki inżynier Koet.
W 1632 został nominowany na głównodowodzącego armii, która wtargnęła do Rzeczypospolitej rozpoczynając wojnę smoleńską. Po kapitulacji Rosjan (25 lutego 1634) został obwiniony o liczne błędy w sztuce wojennej i nadużycia finansowe, skazany na śmierć i stracony.
Przypisy
Literatura Dariusz Kupisz: Smoleńsk 1632-1634, Bellona, 2001, .
Kategoria:Wojewodowie Carstwa Rosyjskiego Kategoria:Dyplomaci Carstwa Rosyjskiego Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-rosyjskiej 1609–1618 (strona rosyjska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-rosyjskiej 1632–1634 (strona rosyjska) Kategoria:Straceni Kategoria:Urodzeni w XVI wieku Kategoria:Zmarli w 1634