Pomiary koncentracji jonów wodoru, helu i tlenu, były wykonywane dla szerokości +/- 55°, od startu (26 kwietnia 1962) do 7 sierpnia 1962. Po 7 czerwca nie wykonywano pomiarów temperatury jonów. Czujnik stanowiła sfera o średnicy 9 cm wykonana z rodu, polaryzowana napięciem o przebiegu piłokształtnym, które w ciągu minuty zmieniało się od -3 do 20 woltów. Na to napięcie nałożone było drugie, zmienne, o wartości szczytowej 0,02 V. Taka kombinacja napięć pozwalała na obserwację pierwszej i drugiej pochodnej charakterystyki prądowo-napięciowej próbnika. Pochodne te były transmitowane na Ziemię wraz z kilkoma innymi parametrami technicznymi. Czujnik był otoczony przez sferę o średnicy 10 cm, zrobioną z siatki niklowo-rodowej, utrzymywanej w potencjale -6 V w odniesieniu do napięcia satelity. Napięcie to chroniło próbnik przed wolnymi elektronami.
Bibliografia Jonathan's Space Home Page NSSDC Master Catalog Space 40
Linki zewnętrzne Ariel 1 na stronach Mullard Space Science Laboratory
Kategoria:1962 w Stanach Zjednoczonych Kategoria:Brytyjskie sztuczne satelity Kategoria:Loty kosmiczne w 1962 Kategoria:Satelity naukowo-badawcze