Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1997/1998, który ukończył na osiemnastej pozycji w klasyfikacji generalnej i piątej w klasyfikacji zjazdu. Nigdy nie zwyciężył w zawodach Pucharu Świata, był za to pięciokrotnym mistrzem kraju: w supergigancie w 1989 roku oraz w zjeździe i kombinacji w latach 1991 i 1993.
W 1988 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Calgary, zajmując szóste miejsce w kombinacji. W tej samej konkurencji zajął czwarte miejsce podczas rozgrywanych cztery lata później igrzysk olimpijskich w Albertville, przegrywając walkę o podium ze Steve’em Locherem ze Szwajcarii o 0,81 pkt. Bez medalu wrócił również z igrzysk w Lillehammer w 1994 roku, gdzie zajął 24. miejsce w zjeździe, a w kombinacji został zdyskwalifikowany. Największy sukces w karierze osiągnął na igrzyskach olimpijskich w Nagano w 1998 roku, gdzie zwyciężył w biegu zjazdowym. Wyprzedził tam bezpośrednio Lasse Kjusa z Norwegii i Austriaka Hannesa Trinkla. Został tym samym pierwszym Francuzem od 30 lat, który zdobył złoty medal olimpijski w tej konkurencji (podczas ZIO 1968 w Grenoble najlepszy był Jean-Claude Killy).