Drukarnia i wydawnictwo zostały założone w 1494 roku. W pierwszej fazie działalności drukarskiej zwrócił uwagę na dobre podręczniki gramatyczne. Za pierwszą z książek jego oficyny uchodził przedruk mediolańskiego wydania gramatyki ErotemataMünchen, Bayerische Staatsbibliothek, Ink C-530. Konstantego Laskarisa (1494/1495). Następnie wydał Gramatykę grecką [łac.Introductrivae grammatices] Teodora Gazy z Salonik. Prócz podręczników Aldus chętnie wydawał teksty traktatów gramatycznych starożytnych językoznawców (np. Apoloniusza) oraz leksykony czy słowniki frazeologiczne. Zaczął wydawać pisma Platona, Arystotelesa i Plutarcha.
Olbrzymie przedsięwzięcie edytorskie Manucjusza przerastało jego możliwości. Jego dom mieścił nie tylko drukarnię nakładową, przedsiębiorstwo produkcyjne, ale także ognisko twórczej pracy intelektualnej szeregu uczonych ludzi tego czasu. Wtedy też powstaje wenecka Neakademia Alda Manucjusza. Mimo wyraźnego związku z florencką Akademią Platońską i Akademią Bessariona jej organizatorzy już samą nazwą Neakademia (grec. Nowa Akademia) chcieli zaakcentować świadomość jej inności. Inicjatorem był sam Aldo.