W latach 1943–1945 nacjonaliści ukraińscy A zamordowali tutaj 15 Polaków.
Do 2020 roku część rejonu husiatyńskiego, od 2020 – czortkowskiegoРозпорядження Кабінету Міністрів України від 12 червня 2020 року № 724-р «Про визначення адміністративних центрів та затвердження територій територіальних громад Тернопільської області».
Przesiedleńcy Po II wojnie światowej, w konsekwencji czystki etnicznej w Małopolsce Wschodniej, której na ludności polskiej dopuszczali się członkowie OUN i UPA, oraz w następstwie zmian granic kraju, polscy mieszkańcy Liczkowiec zmuszeni zostali do przesiedlenia się na zachodnie Ziemie Odzyskane (1946).
Największym skupiskiem byłych mieszkańców Liczkowiec jest miejscowość Wierzbowa na Dolnym Śląsku. Dla zaznaczenia swojego związku z Liczkowcami nowi mieszkańcy Wierzbowej (wcześniej niem. Rückenwaldau) obrali dla kościoła w Wierzbowej wezwanie tożsame z kościołem w Liczkowcach tj. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny. Dość duża grupa mieszkańców Liczkowiec osiedliła się także we wsi Rurzyca w gminie Goleniów w woj. zachodniopomorskim. Zofia Rzepa, była mieszkanka Liszkowiec, a obecnie Rurzycy, przywiozła do Polski tablicę z orłem w koronie i napisem „Urząd Gminy Liczkowce", którą jej babcia ukryła w dniu agresji ZSRR na Polskę i przechowała przez całą wojnę. Tablica od listopada 2011 r.