Rozstrzygające jest badanie mikroskopowe preparatów z zeskrobin barwionych metodą Giemsy lub Grama.
W rozpoznaniu różnicowym bierze się pod uwagę: grzybicę pachwin (tinea inguinalis); wyprzenia drożdżakowe (intertrigo); łupież pstry; łuszczycę odwróconą.
Leczenie Zazwyczaj wystarcza leczenie miejscowe: lekiem z wyboru jest maść erytromycynowa (5%). Można stosować preparaty imidazolowe (ketokonazol, mikonazol, ekonazol) i mydła przeciwbakteryjne. W przypadku zmian rozsianych, rozległych bądź nawracających erytromycynę podaje się ogólnie (1,0-1,5 g/d przez 10 dni) lub stosuje się doustnie linkozamid. Niektóre ośrodki stosują azytromycynę lub klarytromycynę. Zastosowanie znajdują też preparaty miejscowe z klindamycyną lub kwasem fusydowym.
Przypisy
Bibliografia Stefania Jabłońska, Sławomir Majewski Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową PZWL 2005, . Holdiness M. R.: Erythrasma and Common Bacterial Skin Infections. American Family Physician 1;66(1):119-24 (2002).
Linki zewnętrzne Erythrasma na stronie DermNetNZ Artykuł z eMedicine
Kategoria:Choroby skóry