Chinony oraz rodniki wytworzone przez autooksydację dopaminy mogą być neurotoksyczne i badania wykazują, że mogą przyczyniać się do utraty komórek w chorobie Parkinsona i innych chorobach.
Działanie i funkcje Efekty komórkowe + Receptory przyłączające dopaminę w mózgach ssaków Rodzina Receptor Gen Typ białka G Mechanizm działania D1-podobne D1 DRD1 Gs Zwiększa poziom wewnątrzkomórkowego cAMPprzez aktywację cyklazy adenylowej. D5 DRD5 D2-podobne D2 DRD2 Gi Zmniejsza poziom wewnątrzkomórkowego cAMPprzez hamowanie cyklazy adenylowej. D3 DRD3 D4 DRD4 TAAR TAAR1 TAAR1 GsGq Zwiększa poziom wewnątrzkomórkowego cAMPi wewnątrzkomórkowego stężenia wapnia. Dopamina wywołuje efekty poprzez przyłączanie się do odpowiednich receptorów powierzchniowych komórki. U ssaków zidentyfikowano pięć receptorów dopaminowych od D1 do D5. Wszystkie z nich są receptorami metabotropowymi sprzężonymi z białkiem G, co oznacza, że działają poprzez system przekaźników drugorzędowych. Receptory te można podzielić na dwie rodziny: D1-podobne i D2-podobne. Dla receptorów zlokalizowanych na neuronach w układzie nerwowym aktywacja D1-podobnych może powodować pobudzenie (przez otwarcie kanałów sodowych) lub inhibicję (przez otwarcie kanałów potasowych);