Od roku 1835 naczelny inżynier Banku Polskiego. W 1839 roku został głównym inżynierem budowy drogi żelaznej Warszawa-Wiedeń, od 1844 był członkiem zarządu tejże drogi. Od 1857 roku był inspektorem głównym dróg żelaznych w Królestwie Polskim. W trakcie powstania styczniowego ostro upomniany za brak przeciwdziałania pomocy kolejarzy powstaniu. W roku 1865 przeszedł na emeryturę. Doradca techniczny Kolei Warszawsko-Terespolskiej.
Założył pierwszą w Polsce fabrykę asfaltu.
Zmarł 21 maja 1868 roku. Jego grób znajduje się na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie przed katakumbami (kwatera 22/23).
Publikacje O robotach smołowcowych z rycinami (1838) O brukach (1838) O kolei Warszawsko-Wiedeńskiej (1859) O kolei Warszawsko-Bydgoskiej z mapami (1860)
Upamiętnienie S. Wysocki jest patronem Zespołu Szkół im. inż. Stanisława Wysockiego w WarszawieStrona szkoły.
Bibliografia Karpiński A.: Stanisław Wysocki projektant i budowniczy Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej, Muzeum Kolejnictwa, Warszawa 1995 Paszke A., Jerczyński M., Koziarski S.: 150