Gdy lepiej poznajemy dany obszar informacje przestrzenne zaczynają się systematyzować, tworząc sieć powiązanych ze sobą obiektów.
Kevin Lynch wydzielił także 5 podstawowych elementów mapy wyobrażeniowej: drogi - linie, wzdłuż których często się przemieszczamy; węzły - miejsca w których przecinają się różne obszary przestrzeni - np. skrzyżowania dróg, place; punkty orientacyjne - punkty odniesienia, według których określamy położenie innych obiektów (np. dom, miejsce pracy, itp.); obszary - elementy funkcjonujące jako powierzchnie, np. parki czy dzielnice słabo znane; krawędzie - linie stanowiące bariery, nieciągłości w przestrzeni, np. rzeki, nasypy kolejowe, ogrodzenia itp.
Krytyka Krytyka badania map wyobrażeniowych związana jest głównie z trudnościami jakie sprawia jej odwzorowanie. Orientacja w przestrzeni nie wymaga świadomości refleksyjnej, co może sprawić, że w czasie badania mogą ankietowanym umknąć niektóre bardzo dobrze znane miejsca. Ponadto ludzie różnią się zdolnościami plastycznymi czy elokwencją.
Zastosowania Mapy