Rozmieszczenie geograficzne Gatunek pochodzi ze wschodniej części Ameryki Północnej. Na północy jego zasięg sięga w Kanadzie do wyspy Cape Breton i półwyspu Nowa Szkocja, Wyspy Księcia Edwarda, obejmuje Nowy Brunszwik i południową część Quebecu. Zachodnia granica zasięgu biegnie od południowego Ontario przez Michigan i Minnesotę, do Iowa, środkowego Illinois, zachodniego Tennessee i północnej Alabamy. W północnej Georgii dochodzi do Atlantyku, którego wybrzeże wyznacza wschodnią granicę zasięgu.
Gatunek został introdukowany do Europy w XVII wieku (trafił do Paryża już w 1602) i na tym kontynencie stał się rośliną inwazyjnąWeber E, Gut D. Assessing the risk of potentially invasive plant species in central Europe. J Nat Conserv. 2004; 12: 171–179. Na ziemie polskie wprowadzony został w 1806 (Warszawa) i współcześnie jest gatunkiem zadomowionym i inwazyjnym (jako epekofit występuje zwłaszcza w Małopolsce). Inwazyjny jest także w północnych Chinach, gdzie stosowany był do zalesień. Introdukowany i inwazyjny jest poza tym w południowej Australii i w Nowej Zelandii. Ze względu na inwazyjność sumak octowiec objęty jest w Szwajcarii zakazem produkcji i wprowadzania do uprawy.