thumb|250px|right|Grób na Powązkach Wojskowych Tadeusz Wiwatowski (ur. w Mińsku, zm. 11 sierpnia 1944 w Warszawie) – polski filolog, pracownik naukowy i dydaktyczny tajnego Uniwersytetu Warszawskiego, żołnierz obrony z września 1939 oraz AK (ps. „Olszyna”), uczestnik powstania warszawskiego, dwukrotny kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 9 grudnia 1914 roku w Mińsku Litewskim, w rodzinie Józefa i Adeli z domu Kirchner. Miał dwóch braci (starszego Kazimierza i młodszego Leszka). Po rewolucji październikowej rodzina Wiwatowskich wróciła do Warszawy, z której wyjechała kilka miesięcy przed jego urodzeniem. W 1925 r. Wiwatowski zaczął uczęszczać do I Męskiego Gimnazjum Miejskiego m.st. Warszawy, gdzie poznał się ze Stefanem Kilanowiczem i Franciszkiem Zubrzyckim. Należał do wyróżniających się uczniów, angażował się także w życie społeczności szkolnej, m.in. był prezesem szkolnej Sodalicji Mariańskiej.