Kolejny raz na podium zawodów PŚ stanął 16 marca 1991 roku w Lake Louise, zajmując trzecie miejsce w zjeździe. W kolejnych zawodach jeszcze czterokrotnie plasował się w pierwszej dziesiątce, co dało mu szóste miejsce w klasyfikacji zjazdu, jednak w klasyfikacji generalnej zajął 23. miejsce. Na przełomie stycznia i lutego 1991 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Saalbach-Hinterglemm, gdzie w swojej koronnej konkurencji zajął siódme miejsce. Na rozgrywanych rok później igrzyskach olimpijskich w Albertville zdobył w tej samej konkurencji złoty medal. Na trasę olimpijskiego biegu zjazdowego ruszył z pierwszym numerem startowym i utrzymał pozycję lidera do samego końca zawodów, wyprzedzając bezpośrednio Francuza Francka Piccarda i swego rodaka Günthera Madera. Na tych samych igrzyskach wystąpił także w supergigancie, zajmując osiemnaste miejsce. W zawodach pucharowych sezonu 1991/1992 trzy stawał na podium: 11 stycznia w Garmisch-Partenkirchen był drugi, a 18 stycznia w Kitzbühel i 14 marca 1992 roku w Aspen zajmował trzecie miejsce w zjeździe. W efekcie był dziesiąty w klasyfikacji generalnej i czwarty w klasyfikacji zjazdu.